Minsch, wo süht die Strat blots ut,
meint oll Hannes Klaus,
nicks as Water, Ies un Snei,
nicks as Matsch un Maus!
Blots in Stäwel kannst du ’t wagen,
mal nah buten gahn,
denn die Höltentüffeln blieben
gliek in’n Dreck di stahn.
Ja, so futert Vadder Klaus,
dei dei Breif’utdreggt
un sick tweimal, zapperlot,
all in’n Snei hett leggt.
Blots die Sparlings hebb’n iehr’n Spaß,
jilpen as verrückt,
wenn sick einer ut Verseihn
in dei Matsch verdrückt.
Dortau drüppt dat ut dei Böhm,
nieselt fien dei Rägen,
un dei Snei up’t Schünendack
hett dat Rutschen krägen.
Ne, dor law ick mi den Frost,
ok wenn hei makt Pien:
wenn die Wintertied is dor,
mütt ok Winter sien!
Richard Giese