Et was all ne lange Tiet her, as sik in uns Noawerdörp Bork eene Geschichte todroagen hett, de keen Minsch glöwen wull. Dett was doamols, as in de Wischen an Soltsei noa Knabenkrut un Mummeln blöchten, un de Möhlenbäk met sien kloaret Woter dörch de Natur plätschert is.
Et was een rörig Läwen doar an denn Möhlendiek. Vadder Lies, de Möller, stünn met sien Piep in de Luke un hett sik de Idyll’ ankeeken. In Summer un in Winter hemm’ sik völ Anten doar tummelt, de van de LPG doar holl’n wiern. De Buern un ok anner Lüd ut de Prignitzdörper hemm’ in de Bröderie bi de Möhl jedwedet Joahr ehr Antenköken köfft.
Enns awer is et anners koamen. In een Joahr was de Winter dull lang. De Möhlendiek lech in Fröhling noa unner völ witten Schnee un ward deep tofrorn. Et gäw nich een bäten Woter buten.De witte Antenschoar was all düchtig kribbelig, denn de Sunn schien all woarm dörch de Täcken van de Föhrnbööm. Et was een Wäder „doar kunn eenen de Lüs ut’n Knopploch spreng’n“, sä de olle Möller ümmer.
In Antenstall was et denn ok een grot Geschrei, de Veecher wullt’n rut. As de Dör dunn upmoakt ward, sin’s denn ok noa buten towt, as wenn de Düwel hinner ehr wär. All sin flattert un hopst. Ok de Arpels wiern düchtig munter un daeten sik buten bien Leewesspöl mächtig utloaten. Dett was up’t Ies un Schnee nich infach un har fatale Folgen hat, wie sik denn ok späderhenn rutstellt hett.
Ut de Antenier sin in de Brödkist keene Köken utkroapen. All hemm’s öwerlecht, wat dett woll för ne verdüwelte Krankheet wier, de de Anten befolln hett. De Vehdokter mütt ran, sin sik alle ienig west. So ward et moakt. As de Dokter de Anten un Arpels unnersökt har, doar hett he luthals kichert. „Ick mütt ju wat Komischet vertelln, sowat is mi in mien Läwen no nie nich vörkoam’“ verkünn de Dokter.
„De Arpels hemm’ sik bien Petten up’t Ies ehrn lütten Antenpimmel affreert. Nu ward et ierstmol nischt nich mier met de Befruchtung van de Antenier.“ De Schoaden was grot, awer de Lüd hemm sik ok amüseert. Manch een har sik denn Kopp krult. Denn de Moral van de Geschicht: - In’n Schnee, doar derfst do pimpern nich!-