Nu is ’t so wiet, ick hebb mi ’t dacht,
se wor jo nich to hollen,
leeg bie den Kerl rüm Dag un Nacht.
Een duern nu bloß de Ollen.
De Schlöpendriewer*) nemmt se nich,
de treckt dörch Stadt un Länner,
för sun Schamdudel**) as se is,
finnt he doch ball ne änner .
Na, de Schultsch weet miehr,
un de Schmettsch hett seggt,
un Marie meint ook,
un se hett ook recht.
Wat seggst, Kathrin, he nemmt se sich?
Wor dät nich all mien Spräken?
Sun Mann van Iehr verlött doch nich
so’n orntlich, iehrbor Mäken!
De brengen een’n jo rein in Schweet!
Dät sall al Hochtiet geben.
Dor bruk ick Schoh un ’n sieden Kleed.
Dor willn wi lustig leben!
Na, de Schultsch hett ’t wüßt
un Marie harr recht,
un ick,
hebbt ick ’t nich ümmer seggt?!
Erna Taege- Röhnisch*) Schürzenjäger
**) Zeitvertreib