An Pingstsamstag sün fröher de Jungmänners in de Dörper müt Woagens un Peer fröh in denn Wald treckt (sperrer ok müt de Trekkers). Dor hemms denn Barkenbusch schloagen un sünd dormüt in dat Dörp trüch. De Stroat lang hem se de Barken verdeilt, dormüt se an de Huusdör anmoakt werrn. Ik denk ok, wenn een moal in een Huus keen wär, de dat künn, denn hem se dat ok noah moakt. Daför hem se denn Eier, Speck un ok een Buddel Schluck kregen. Un wer keen Buddel to Hus hät, de gew denn een Doaler. Naoh de Arbeet sün se dann in denn Dörpkrug. De Wirtslü hem all up de jung Kerl`s luuert un se dat Äten ferrig moakt. Denn wür allens tosamen upäten un de Doalers för wat to drinken noamen. So hem se denn Mai, de joa van de Kerch her als letzten Fierdoag dat Pingstfest het, „utmait“. Dat nächste Fest up dat Dörp hett et jao ierst werrer to dat Austfest (Erntefest) gäwen un dat is ierst an Enn van August orrer in September west. Un dat wär jao en ganzes Enn hen.
Nu könn sick jao de een orrer anner uprägen, wiel vör de poar Doag sovöl Büsch awschloagen werrn. Äwer hem Se schon moal wat van Erwsbusch hürt? Denn brukt man nämlich vör de Erwsen in Goarten, wenn de hochwussen doan. Un denn kunn man dormit ok noah een Kartuffelfüer in Herwst moaken un daor Kartuffeln müt broden. Hüt noah en Freud vör de Kinner, wenn dat moakt wür. Uns Oll hem nix verkoamen loaten orrer umsüss awbroken. Jao, daran künn sick hüt woll so manch eener noh wat awkäken.
Ulla Berndt, Potlitz