Nu is dat wedder mal so wiet,
dat niege stött dat oll’ bi Siet -
un du un ick, wi stahn nu dor,
wat bringt uns woll dat niege Johr?
Ward dat siehr düster orrer väl Licht?
Dat weiten wi hier all ja nich -
kümmt gaude orrer leege Tiet,
löppt allens glatt – gifft Larm un Striet?
Wi süll’n uns all mal eins betämen
so as dat kümmt, so will’n wi’t nähmen –
nich quaken, hulen, den Kopp häng’n laten,
mit Freu’ in’t Hart uns’ Plicht anfaten!
Sie doch taufräden, lat blot dat Klagen,
söll’n ok mal eins nah den Nahwer fragen –
denn ward’t för uns – un dat is klor,
dat Niege ok een gaudet Johr!
Wilhelm Münchow