De frett nix

Der Wochenspiegel veröffentlicht in loser Folge Texte auf Plattdeutsch. Unterstützt werden wir dabei vom Verein für Niederdeutsch im Land Brandenburg e.V. sowie vom Plattdeutschen Stammtisch Wittstock. Dafür vielen Dank! Und Ihnen, liebe Leserinnen und Leser, viel Vergnügen beim Lesen! Ihr Wochenspiegel-Team

De Unnerricht för de Lütten in de School stünn enns unner dat Thema „Ernährung der Tiere“. Un daöwer gewt dat jo mehr as nooch to vertelln.

Nich blot ierst seit hüt stünn de Sporsamkeit bowenan. Un so war dat keen schlechten Gedanken van de Lährerin, den Verbruk van Furrer to unnersöken. In’n Grunn’ woll se, wie man hüttodags to seggen plegt, een „Kosten-Leistungsvergleich“, mientwägen ook een „Nutzen-Kostenvergleich“, anstelln.

Doch nu sollt ja ornlich Läwen in den Unnerricht kom’n. Darüm löt sick dat Fräulein Lährerin ierst mol de Noms van de Dierer toropen, de de Kinner all kennen däen. Un danoh schrew se allns an de grode Wandtofel un woll anschlutent indeeln in „kleiner, mittlerer und großer Futterverbrauch“.

Met de Wiel wurd dat awer den lütten Jan to langotmig un völ to drööch. Em war bi de Överleggung noch wat infalln, wat wol de Lährerin överhaupt nich bedacht har, de wär doch süss ümmer so klok.

Up jeden Fall mellte he sick to Wort un säg: „Wenn wi da würklich hinner den Furrerverbruk hersünd, denn sollten wi ook een Diert an de Tofel schriewen, de överhaupt keen Furrer verbrukt.“

Bi düsse Bemerkung kem de Lährerin mächtig ind Grübeln. „Na, nu segg doch schon, wat or wen du da meinen deist!“

Jan awer löt sick dörch de Upförrerung nich ut de Ruh brengen und antwurt´te överlegen: „Wi hem to Hus Motten in unsen Schrank, un miene Öllern willn de ümmer dodmoken. Dabi kann ick dat överhaupt nich verstohn, de fräten doch blot Löcker.“

Har Jan nich recht, denn wer will bi de Motten Fräterie in’n Iernst van Furrerverbruk räden?!

Heinz Müller
Druckansicht