„Herrn Emanuel Moritz“, läst hei un makt den’ Breif up. - Ein Breif von Dr. Hans-Peter Zimmermann - sien oll „Kusen(Zahn)klempner“! - De is twors all siet Johr un Dag pensioniert ... har oewer liekers an dacht, em tau sienen tweiunsoemzigsten Geburtsdag tau gratuliern! Dit freut Emanuel sihr. - Hei läst noch eins den’ stempelten Afsender: „Dr. Hans-Peter ...“ Nanu, stutzt hei! - Sien Dokter heit oewer doch „Paul-Friedrich ...“ Niegelig pöllt hei dat Blatt utenanner, läst un bölkt oewer ’n Hoff: „Mudding! Kumm du doch blot fix eins her ... dit mötst du seihn!“ Ielig kümmt sien Fru ut ’n Gorden tau lopen, lött de Purt apen un de höltern Schlarben vör de Koekendör stahn, kümmt rin, stoehnt un sett’ sich up de Holtkist. – „Wat hest du denn so Wichtigs, Max?“, jappst sei, „Har dit nich bet hüt Abend Tiet hatt?“ (Sien Fru un sien Frünn’ säden ümmer Max tau em - woll dorüm, wiel hei mit Vaddersnam’ Moritz heiten deed - un „Emanuel“ har hei sülwst nie nich lieden künnt.)
„Ne, Mudding! Kiek eins, wat s’ mi ut Holland schickt hemm’... ein Dr. Zimmermann! Binah as mien Tähndokter! , ... 60- Tage-Versorgung für nur 119,90 € ‚ steiht dor up! --- Väl billiger as Viagra un ganz ahn Näbenwirkungen ... ein reiden Naturprodukt! - För di würd dat dor ok wat gäben ... ok binah so düer! - Will w’ uns dit nich eins schicken laten?“ – „Ach, wat, Mann! De will’ all blot Geld hemm’! Mihrstens döggt dat alltauhop nich!“ – „Marie, denk doch blot eins: in drei Johr hemm’ wi Goll’n Hochtiet! - Du, dat Tüüch sall ok noch bi ein’n Fietunachzigjöhrigen wirken! –Wi künn’ uns dat denn noch eins so richtig schön maken tau tweit! --- Wat meinst du Mudder?“ „Ach, du maller Kirl! - Up wat du ok ümmer werrer kamen deist, ne(!) --- nochtau in uns Öller! --- Wat süll dat woll! --- Noch eins all de Uprägung? - Dat hüll ok mien krank Hart nich mihr ut! - Un du? --- Denk an dien lä’weik Krüz! --- Dit bekeem di ok nich!“ – „Ach, Mudding! Wi beid werrer so as Früher ... un gaut twei Stunn’ sall dat vörholn ...“ „Du, Vadder --- grad du mötst wat von Früher seggen ... schwieg blot still!“, tohrt sei dor mang. „Wat süll woll sowat!- Un denn dat Geld för so’n Schiet! - Twei Stunn’! --- Dat Geld lat uns man leiwer uns Enkeldöchting Lisa gäben. De brukt allbald einen niegen Kinnerwagen! ... un denn nochtau uns oll Beddgestell! - Soebenunvierdig Johr! - Dat würd intwischen ok olt!“- Sei schürrköppt noch eins un steiht up. „Ne, Max! – Schmiet den’ Breif man fuurts in’n Papiersack, lat den’ Dr. Timmermann ruhig Dr. Timmermann sin un denk an wat anners! --- De Schwien sünd ok noch nich faudert! --- Billiger un bäder as Viagra! – So’n Quatsch!“, futert sei bi ’t Rutgahn. „Un denn in sien Öller!“--- Sei flutscht werrer in ehr hölten Tüffel, schlarpt roewer nah ’n Stall un tast’ dor denn de Häuhner. -
Un de Moral von dees Geschicht? –Geiht dat üm Geld, denn giwt ’t sei nich! Helmut Hillmann