Will een in d’ Dörp watt Neiet weeten,
watt süss in keene Zeitung steiht,
brukt blot Mudder Schmoken froagen;
de Ollsch weet öwerall Bescheid.
Se weet, wer d’ Fenster morgens uppmöckt
un wer klock tein erst uppstein deit;
weet, watt in d’ School de lütten Kinner
an Fiewen, Veern un Dreien hemm
un watt de Lüd ganz oft un heimlich
an Furrer vör ehr Höhner klemm’.
Se weet, watt in den Kroch vertellt wärd
un weet ok, wer am meisten süppt;
weet, wer sick bi de Arbeet krank stellt
un nachts in fremde Betten krüppt.
Wenn ehr een fröcht: „Is daet ok woahr?“
secht Mudder Schmoken frech: „Na kloar.
Ick bün nich neilich, kann nich lögen
un kann de Minschen nich bedrögen.
Un wer van Dörpzeitung watt secht,
is niederträchtig un rädt’ schlecht.“
„Nee“, gnurrt Oll Möllersch:
„De hätt recht.“
Ernst Stadtkus