Mit dissen Text hett Fine Köhler ut Freinsteen 2025 bi den „17. Jugendliteraturwettbewerb der Uckermark“ den 2. Platz moakt. Dor graliern wi vun Harten.
Fine is 13 Joahr olt un hett de plattdütsche Sproak inne Kinnerschool in Sävko liehrt.
Een ganz normoalen Dach?Nu weern de Ferien fast vörbi – nur noch poar Doach un Johanna würr dreehunnert Kilometer wech in eene anner School goahn.Da säten se nu, de beeden Fründinnen! Doar, wo se fröher ümmer säten hemm – op de Muur am Freiensteener Schloss.
All beid weer truurig to Moot. De een, weil de allerbest Fründin nich mehr jeden Dach för se da weer, neben ehr sitten würr – in de School. De anner harr bäten Angst vör all dat Neie, wo Linda nich mehr to hörte. Se harrn sich versproaken, Frünndinnen fört ganze Läven to bliem, tosoam dörch Dick und Dünn to goahn. Över, wie sall dat goahn, wenn se nu so wiet wech woahnten? Dat müsst doch wat gäm, wat blieven – wat för ümmer blieven deit!?
Linda harr lang daröwer noadacht un denn harr se Johanna inloadt, hüüt nochenns mit ehr in ehren „Zauberwald“ to goahn.
Ob de Noam „Zauberwald“ eene Erfinnung von Lindas lütten Broder Johann weer ? De beeden wüssten dat nich! Se harrn hier eene Bude baut, sich Geschichten vertellt un harrn ümmer hofft, in „ehren Zauberwald“ eenen echten Schatz to finn. Nu willn se ok dorvon Affscheed nähm.
Doch wat weer dat? Dörch een Lock in dat Dach von ehre Bude föllt een Sunnenstroahl up eene Stell, de anners utsüht, as de Moosbodden ringsümher. Wat künn dat woll sind? De beeden öwerleggn nich lang un groaben mit de Hänn in denn Waldbodden. Un nich lang un se finn eene lütte Kist! „Eene Schatzkist!“ – röppt Johanna. „An unsen letzten Dach finn wi nu endlich denn Schatz, noa denn wi ümmer söcht hemm!“
Da mütt Linda schmunzeln, dat Johanna ümmernoch an dat Wunner von denn „Zauberwald“ glöwt un nimmt ut de Kist eene Koart! Un nu läsen de beeden een poar Wöör – jedeen för sich, kieken sich an un nähm sich in denn Arm. Denn doar steiht up Hochdüütsch:
„Der wahre Schatz ist eure Freundschaft, die immer halten wird, wenn ihr nur fest an sie glaubt!“
Fine Köhler